اینتر نت پرتقالی

پدرم همیشه میگوید :

"این خارجی ها که الکی خارجی نشده اند، خیلی کارشان درست بوده که توی خارج راهشان داده اند" البته من هم میخواهم درسم رابخوانم؛

 پیشرفت کنم؛

سیکلم را بگیرم و بعد به خارج بروم.

ایران با خارج خیلی فرغ دارد. خارج خیلی بزرگتر است. من خیلی چیزها راجب به خارج میدانم.

تازه دایی دختر عمه ی پسر همسایه مان در آمریکا زندگی می کند.

برای همین هم پسر همسایه مان آمریکا را مثل کف دستش می شناسد.

او می گوید "در خارج آدم های قوی کشور را اداره می کنند"
مثلن همین "آرنولد" که رعیس کالیفرنیا شده است.

ما خودمان در یک فیلم دیدیم که چطوری یک نفره زد چند نفر را لت و پار کرد و بعد...

البته آن قسمت های بی تربیتی فیلم را ندیدیم اما دیدیم که چقدر زورش زیاد است،

بازو دارد این هوا. اما در ایران هر آدم لاغر مردنی را می گذارند مدیر بشود.

خارجی ها خیلی پر زور هستند و همه شان بادی میل دینگ کار می کنند.

 همین برج هایی که دارند نشان می دهد که کارگرهایشان چقدر قوی هستند

و آجر را تا کجا پرت کرده اند.

ما اصلن ******* نداریم. اگر هم داشته باشیم؛ فقط برنامه های علمی آن را نگاه می کنیم.

 تازه من کانال های ناجورش را قلف کرده ام تا والدینم خدای نکرده از راه به در نشوند.

این آمریکاییها بر خلاف ما آدم های خیلی مهربانی هستند

و دائم همدیگر را بقل میکنند و بوس میکنند.

اما در فیلمهای ایرانی حتا زن و شوهرها با سه متر فاصله کنار هم می نشینند.

همین کارها باعث شده که آمار تلاغ روز به روز بالاتر بشود.

در اینجا اصلن استعداد ما کفش نمیشود و نخبه های علمی کشور مجبور میشوند فرار مغزها کنند.

 اما در خارج کفش میشوند.

مثلاً این "بیل گیتس" با اینکه اسم کوچکش نشان میدهد که از یک خانواده ی کارگری بوده،

 اما تا می فهمند که نخبه است به او خیلی بودجه می دهند و او هم برق را اختراع می کند.

پسر همسایه مان می گوید اگر او آن موقع برق را اختراع نکرده بود؛

 شاید ما الان مجبور بودیم شب ها توی تاریکی تلویزیون تماشا کنیم.

از نظر فرهنگی ما ایرانی ها خیلی بی جمبه هستیم.

ما خیلی تمبل و تن پرور هستیم و حتی هفته ای یک روز را هم کلاً تعطیل کرده ایم.

شاید شما ندانید اما من خودم دیشب از پسر همسایه مان شنیدم

که در خارج جمعه ها تعطیل نیست.

وقتی شنیدم نزدیک بود از تعجب شاخدار شوم.

اما حرف های پسر همسایه مان از بی بی سی هم مهمتر است.
ما ایرانی ها ضاتن آی کیون پایینی داریم.

مثلن پدرم همیشه به من می گوید "تو به خر گفته ای زکی".

ولی خارجی ها تیز هوشان هستند.

 پسر همسایه مان می گفت در آمریکا همه بلدند انگلیسی صحبت کنند،

حتا بچه کوچولوها هم انگلیسی بلدند.

ولی اینجا متعسفانه مردم کلی کلاس زبان می روند و آخرش هم بلد نیستند

 یک جمله ی ساده مثل I lav u بنویسند.

واقعن جای تعسف دارد.